Anasayfa Tip-1'im Tip-1 Diyabetim, Ben ve Eşim – Devam

Tip-1 Diyabetim, Ben ve Eşim – Devam

0 2.137 görüntüleme

Evlendikten sonra inanın yemek yeme şeklim, tüm düzenim bir garip oldu.

Eşim yemek yemeyi sever. Ben de onu gördükçe yemek yeme isteği fazlalaştı. Evlenmeden önce 61 kiloydum. Kilo almaktan korkuyordum açıkçası.

İlk zamanlar yediklerime ve kan şekerimi kontrol altından tutmaya çalışsamda, kendimi saldığım, kağıt helva arasında dondurma yediğim, çikolata soslarını unutmak mümkün değil 🙂 .

Marketten alış-veriş yaparken eşim yesin diye aldığım yiyecekleri bakıyordum ki ben de yiyiyorum. Oğuzhan Bey’e; ” ne yapayım, evde olan herşeyi yiyiyorum. ” dediğimde o zaman marketten yememen gereken şeyleri satın almayacaksın demişti. Bu cümleden sonra market alış-verişi yaparken daha dikkatli oluyoruz.

Ben Esra Avcı‘da size bahsetmiştim. Hızlı tüketim sektöründe olan bir firmada çalışıyorum. Bisküvi, çikolata, kek üretimi yapan bir firma. Her ay biz çalışanlara üretilen herhangi bir üründen 1 kutu verilir. Ben verilen o kutuları eve getirsem de yakınlarıma ya da başka kişilere veriyorum.

Çünkü biliyorum ki evde olunca ve göz görünce yememek imkansız olacak. Ki şu anda evde ufak bir kutu içerisinde çikolata, bisküvi tarzı şeyler var. Ama önünden geçsem de, gözüm görse de yemiyorum.

Bununla beraber, bazen kan şekerim yüksek seyrediyor. İnanılmaz sinirli ve alıngan oluyorum. Eşim benden daha iyi gözlemlediği için beni böylesi durumlarda ne yapsam normalden daha anlayışlı oluyor. Eskiden şekerim yükselince panik yapardı. Ama artık yapmıyor.

Geçtiğimiz haftalarda regl döneminde birkaç kez hipoglisemi yaşadım. Eşim ” o anları ” bana hep anlatır. Çünkü şekerim normale dönünce ne yaşadığımı hiç hatırlamıyorum.

Mesela pazar günü saati 10:30’a kurmuştum. Saat çalmış. Eşime kalkmamız lazım demişim. Eşim lavaboya gitmiş gelmiş. Bana sesleniyor ve uyanmıyormuşum. Hemen vişne suyu getirmiş. Ama direnç gösteriyor, içmiyormuşum. Zorla da olsa içmişim. Ayrıca gücü nerden bulmuşum bilmiyorum ama oda oda gezmişim. Çok agresifmişim ve sürekli bağırmışım.

Kendime gelene kadar eşim benimle baya uğraştığını söyledi. Bu süreçte yanımdaki kişinin gerçekten çok çok sabırlı olması gerektiğini hep söyler.

Kan şekerim normale döndüğünde başım çok ağrıyordu ve zeten inanılmaz bir boşluk, sanki anlatılanları ben yapmamışım 🙂 .