Anasayfa Sizden Gelenler Hamilelik Dönemimde Yapılan Şeker Yüklemesi Sonucu Gebelik Diyabeti Tanısı Aldım

Hamilelik Dönemimde Yapılan Şeker Yüklemesi Sonucu Gebelik Diyabeti Tanısı Aldım

6 1.433 görüntüleme

2014 yılında hamilelik sürecinde yapılan şeker yüklemesi sonucu gebelik diyabeti tanısı kondu. Bir hamile olarak,  üstelik de tatlıyı çok seven biri olarak bu durum beni oldukça sarsmıştı. İnsülin yapmak ise tam bir işkenceydi. İnsanın kendine iğne yapması tam bir delilik diyordum. Dakikalar sürüyordu iğneyi kendime yapmam. Her iğnede ağlanır mı, ben ağlıyordum. Tek tesellim gebelik ile bu illetten kurtulacak olmamdı. (Murphy Yasası tam da o an devreye girmiş meğer de haberim yokmuş 🙂 )

Gebelik bitince normal hayatıma geri döndüm. Hatta tatlıya olan düşkünlüğümü işe dönüştürmeye karar verdim. Sipariş üzerine çikolata ve cupcake yapıyordum. Tam o sıralarda doğumun üzerinden yaklaşık dokuz ay geçmişken birden inanılmaz su tüketmeye başladım. Ki fazla su tüketimi olmayan ben suya aşık olmuştum sanki. Bu kadar lezzetli miydi bu su diye diye içtim. İçtikçe doyamadım. Bu arada hızla da kilo veriyordum. Ödem atıyorum yaşasın, zayıflıyorum diye seviniyordum. Ama bir yandan da daha önce hiç olmadığı kadar kötü hissetmeye başladım kendimi. Çok çabuk yoruluyor, bebeğimi bile kucağıma alamıyordum, hiç gücüm yoktu, sürekli uykum vardı ve kalbim bana çok ağır geliyordu. Sık ve güçlükle nefes alıyordum.

Ailem ve ben bu duruma hiç anlam veremedik. Eşimin aklına geldi birden, şekerini ölçelim dedi. Kalan bir kaç çubuğum vardı. Ölçtüğümde ekrandaki rakam 445’ti. Ben cihaz arızalı dedim. Çünkü ben kan şekeri değerinin o seviyede olabileceğini bile bilmiyordum. Hemen doktorumu aradık, tahliller yapıldı ertesi gün.

Hb1Ac 11.6 çıkmıştı. Doktorum hemen  hastaneye yatmam gerektiğini söyledi. 3 gün hastanede kaldım. Serumlar, diğer yandan sürekli kanımdaki azot seviyesini takip için kal alınmaktan simsiyah olmuş kolum ile bebeģimden uzak, tam bir bilinmezlikte kaybolmuş, şaşkın ve çok korkmuştum. Ve sonrasında tip-1 tanısı koyuldu. İnanamadım, ağladım, isyan ettim. 37 yıldır gayet sağlıkla geçen hayatıma bir giyotin inmişti sanki. Geçecek bir meret de değil ki, dişimi sıkar dayanırım diyeceğim. Yaşam boyu olması darmadağın etti beni.

Sonra kabullendim. Aradan tam bir yıl geçti. Hala tam olarak sindiremedim. Zaman zaman güçlü bir hüzün dalgası ile sarsılıyorum. Hala gözüm insanların tabaklarında, pastane vitrinlerinde. Evet artık biliyorum alternatif tatlar yaratabileceğimi, lezzetle yiyeceğim yemeklerin de olduğunu. Ama iste bardağın o boş yanı fena çarpıyor bazen gözüme. Tesellim kontrolü mümkün bir hastalık olması.

Dileğim ve umudum tez zamanda bu hastalığın tedavisinin bulunması. Sizin paylaştığınız haberler  umudumu besliyor. Ve sizin sayenizde kendimi eskisi kadar yalnız hissetmiyorum. İyi ki varsınız!

Teşekkürler.

Sevgilerimle..

Eda Erdivan

  • ozluedaerdivan Buradan okumak,hikayeme dışardan bakmak ilginç oldu benim için.? Teşekkürler. Daha güzel ve hep sağlıklı günlere… Sevgilerimle @diyabetimben ??

    seldasoner_z Aynı şey benimde başıma geldi ben ilk ayımda diyabet olduğumu öğrendim bunalımlı 9 ay geçti şükür kızım sağlıklı 3 yaşında ama ben hala diyabetim ve ilaç kullanıyorum.

    ozluedaerdivan @seldasoner_z zor bir süreç… Bu platformda yalnız olmadığımızı hissediyoruz en azından. ? Tesellimiz yavrularımız. Tüm çocuklar sağlıkla,güvenle ve mutlulukla büyüsünler ve yaşasınlar. ??

  • Serdar BurcuDeniz Toprak Sipahi Eda hanim ayni olayi yasadim birebir aynısı tek korkum cocuklarim da tio 1 diyabet olurmu diye idi.ama bi sure önce kucuk ogluma otizim tanısı kondu ve ben yıkıldım.herzaman hayirlisini dilemek lazım Allahtan halimize şükür

  • Eda Hanım Merhaba,

    Gestasyonel diyabet maalesef ileriki zamanlarda tam olarak diyabete dönüşebiliyor. Elbette dönüşmeyen bireyler de var. Ancak öyle ya da böyle hayatınızda olan diyabeti kabullenmiş olmanız, bir şeyler yazıyor olmanız güzel 🙂

    Diyabet ile ilk tanıştığımızda sadece bende var psikolojisi oluşurken aslında tek olmadığımızı görmek mutluluk veriyor. İltihaplı romatizma sürecindeki tecrübelerimi paylaştığım yazıların altına bende de var yorum gelince mutlu oldum 🙂 Buranın size yol arkadaşlığı ediyor olmasına da sevindim.

    Umarım tip-1 diyabetle daha bir arkadaş olarak hayatınıza devam edersiniz.

    sevgiler,

  • Cevap Bırak

    This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.