Anasayfa Tip-1'im Ankara’ya Gitmeye Çalışırken Gözümü Kayseri’de Açmıştım

Ankara’ya Gitmeye Çalışırken Gözümü Kayseri’de Açmıştım

6 2.617 görüntüleme

Biliyorsunuz, Fırat Üniversitesi Jeoloji Mühendisliği Bölümü’nden mezun oldum.

Üniversite eğitimim süresince jeolojiye ilgim hat safhadaydı. Arazide çalışmak ayrı bir keyif veriyordu. Ama üniversite tercih döneminde bilinçli bir tercih yapmadığımı da belirtmek isterim.

Yazı arasına bir detay bilgi daha girmem gerekirse; üniversite hayatına başlarkan Niğde Üniversitesi Jeoloji Mühendisliği Bölümü’nü kazanmıştım. Eğitimime ilk orada başlamıştım. Niğde’deki yaşadıklarımı da aktarmak adına bu bilgiyi aradan veriyorum sizlere.

Lafı uzatmadan konuya gelmem gerekirse; Elazığ’da okurken ara sıra Ankara’ya gidiyordum. Sene 2005 filan. Elazığ’dan Ankara’ya giderken önce Malatya, ardından Sivas ve Kayseri illerinden geçiliyor.

Seyahat ederken ilk zamanlar diyabetle ilgili çok dikkatli değildim. Ki o zamanlar yemek yemediğim anım yoktu. Yaptığım insülinler üst üste gelince hipoglisemiler kaçınılmaz oluyordu.

Kayseri otogarına gelince bir mola verilmiş. Muavin herkes inip ben inmeyince şüphelenmiş ve ben kalkmayınca ambulans çağırmışlar. Bu olaylar gece yarısı 2-3’te olmuş yanlış hatırlamıyorsam.

Gözümü sabah 8 gibi açtığımda Kayseri Devlet Hastanesi’ndeydim. Başımda doktor, hemşire filan. Kalkmama sevindikleri hallerinden belliydi. Kan şekerim 20 mg / dL filanmış hastaneye getirdiklerinde. Çantamdaki diyabetli kartından diyabetli olduğumu öğrenmişler ve ona göre müdahalelere başlamışlar.

Başımdaki ağrıyı size tasvir etmem inanın çok zor. Ki halen dünmüş gibi hatırlarım bu durumu. Doktorlar gerekli kontrolleri yapıp, bana da güzel öğütler verip taburcu ettiler beni.

O zamandan bu zamana bu hastalığın öğrettiği en önemli şey; diyabetli kartımı yanımdan ayırmamam gerektiğidir. Bir de üst üste insülin yapmamaya özen göstermektir.

Aman dikkatli olun. Kan şekerlerinizi olması gereken seviyesinde tutun.

 

  • Esra Ablacım başka bir şehir serüveni olmasada annem geceleri doğru düzgün uyumazdı beni kontrol etmekten sabahta gözünü açamazdı ben okuldan gelene kadar 🙂 o zamanlar bende annemde çok acamiydik. sabah kan şekerim yüksekti. annem iğnemi vurdu ve bi yarım saat sonra yemek yememi söyledi kendisi yattı uyudu. bende koltukta uyuya kalmışım. haliyle şekerim çok düştü. annem benm uyuduğumu fark edince kalkmış ve bana seslenmiş. ben tabi cevap vermiyorum. şerbet yapmış içirmeye çalışmış yutamadığımı farkedince iyice panik olmuş glikojen enjekte etmiş ama ben kendime gelmemişim. hemen en yakın sağlık ocagına götürmüşler. orada gözümü açtığımda osmanım başımda ablacım bunu bize bir daha yapma nolursun dediğini duydum 🙂 ben bayılıncada ablaa uyan biz sensiz ne yapacağız dediğini anlattın annem 🙂

    bu anıları paylaşmak gerçekten çok güzel:) sayenizde ablacım..

    • Zeynep cim,

      İnan bu tarz kötü tecrübeler olmasa bence çok dikkatli olamazdık. Tüm yönleri ile diyabeti hem hata yaparak hem de doğru yaparak öğreniyoruz.

      Bana da uyandırılamadığım zaman glucagon hypokit yapılırdı.

      Artık anı gibi cümleler kurup, yazılar yazıyoruz 🙂 . Anı defterimizde konu çok eminim 🙂 .

      sevgiler

  • Cevap Bırak

    This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.