Anasayfa Çocuklar ve T1D Tip-1 Diyabetli Çocuklarımızın Okulda Yaşadıkları

Tip-1 Diyabetli Çocuklarımızın Okulda Yaşadıkları

2 2.116 görüntüleme

Ben her zaman söylüyorum; Türkiye’de tip-1 diyabetli yetişkin olmak zor ama özellikle tip-1 diyabetli çocuk ve yakını olmak bende daha zor.

Okul çağındaki tip-1 diyabetli çocukların yaşadıkları apayrı olmakta. Ya okula kabul edilmiyorlar ya da okula kayıt olduktan sonra ayrımcılığa maruz kalıyorlar. Kan şekeri düştüğünde ‘şımarıklık’ ile yaftalanan çocuklarımız da oluyor. Ya da kan şekeri ölçümü konusunda okulundaki öğretmeninden destek istediğinde destek alamayan çocuklarımız oluyor.

Özellikle annelere büyük görev düşüyor. Okul saati süresince çocuğuyla beraber okulda oluyor. Çünkü; insülin enjeksiyonu, yemek yedirme ve kan şekeri ölçümü için okulda olmak zorunda.

Diğer bir konu ise okulda çocuklar için düzenlenen ‘mutlu anlar’ 🙂 Bu mutlu anlarda ya şeker ya da çikolata gibi aslında sağlıklı olmayan gıdalar verilmekte. Bu ürünler her çocuk için zararlı. Ancak tip-1 diyabetli çocukların özellikle bu anlarda pek de mutlu olmadıklarını düşünenlerdenim. Elbette aile bilinçli ise çocuk mahrum kalmadan diğer arkadaşları gibi yiyebilirken ek doz insülin yapmakta. Ama her zaman bu ‘mutlu anlar’ sıkıntısız geçmiyor.

Öğretmenlerimizi de anladığımı belirtmeden geçemeyeceğim. Okulda sadece tip-1 diyabetli değil başka kronik rahatsızlığı olan çocuklarımız da var. Her öğretmen ayrı ayrı her rahatsızlık hakkında bilgi sahibi olmalı ve destek vermeli demiyorum. Zira öğretmenlerimiz gerektiğinde ellerinden geleni yapmaya çalışıyorlar. Ama bir o kadar elinden geleni yapmayanlar da var.

Daha ne kötü hikayeler duydum. Bunları teker teker anlatmıyorum. Ancak kızı ya da oğlu tip-1 diyabetli olan aileler okulda neler yaşıyorsa yazsın isterim. Yaşanılan sıkıntılara çözüm olabilecek elbet birileri çıkar diye düşünüyorum. (Görsel kaynak: clipartpanda.com)

  • Bizde İstanbul Çekmeköydeyiz oğlum burada özel bir okula gidiyor. Okulda revir ve hemşiremiz olduğu için bu sıkıntıları pek yaşamıyoruz ama yine de Ölçüm ve iğnesini yaparken revirde kimsenin olmamasını istiyor. Bende iki sene boyunda neredeyse hergün okula gittim ve tabi işimden ayrılmak zorunda kaldım çünkü ben hemşire olmasına rağmen bir türlü bırakamadım 2,5 sene oldu daha yeni yeni bırakıyorum. Bizimde okulumuzda bazı Öğretmenleri revire gitmem gerekiyor dediği halde sınıftan çıkarmadığı için eve geldiğinde şekerini 40’larda yakaladığım oldu maalesef her eğitim dönemi başında bütün Öğretmenleri ile konuşmama rağmen ara ara bu tarz Şeyler yaşıyoruz. Bence MEB her sene okulda diyabetle ve hatta diğer kronik hastalıklarla ilgili seminerler düzenlemeli çünkü bu işin ciddiyetini bir türlü anlamıyorlar böyle Şeyler yapılırsa en azından kulak dolgunlukları olur diye düşünüyorum . Allah herkesin evladını bağışlasın acılarını göstermesin inşallah Sevgilerimle …

  • Cevap Bırak