Anasayfa Arşivler 2018 Nisan

Aylık ArşivNisan 2018

14 1.174 görüntüleme

Hemşire Bir Aletle Geldi, “Şeker Ölçüm Aleti”

Nasıl başlasam bilemiyorum ama diyabet hikayelerini okuyunca duygulanıyorum.

2 kızı olan, karı koca öğretmen bir aileyiz.

Küçük kızım Zeynep, o benim gözyaşım, diyabetle 13 aylıkken tanıştı. Daha doğrusu ailece tanıştık.

Hikayemiz biraz acıklı. 5 Eylül 2016’da özel bir hastanenin acil servisine başvurduk. Bize acil serviste uzman hekim ister misiniz diye sordular. Sağlık olunca “olur” dedik. 30 yıllık uzman çocuk hekimi bir doktora yönlendirdiler. İlk muayeneyi yaptı. “Bu çocuk çok üşütmüş. Hemen serum bağlayalım.” Dediler. Ben de; “Hocam son iki haftadır aşırı su tüketiyor. Acaba şeker olabilir mi?” diye sordum. Ne dese beğenirsiniz! Küstah bir tavırla; “Yok. Çocuk çok karbonhidrat almış. Gündüz emzirmeleri bırakacaksınız, sadece gece emzireceksiniz.” dedi. Sonra kızımdan 3 tüp kan alıp saat 15:30 gibi yatış için 6. kata yönlendirdiler.

Yatış işlemlerimizden sonra beklemeye başladık. Her geçen süre Zeynep daha kötüleşmeye başladı. İnlemeleri sıklaştı. Eşim sürekli “Hemşirelere bir sor. Sanki daha kötüye gidiyor.” Ben hemşirelere utana sıkıla; “Ya hiç ilerleme yok. Acaba hoca hanıma bilgi mi verseniz?” derken “Hemşireler serum bitsin cin gibi olur.” dediler.

Serum bitti. Daha da kötüye gidince hocayı aradılar. O da 2. serumu bağlattı. Durum gittikçe daha kötüye gidiyordu. Hemşire bir aletle geldi (Şeker ölçüm aleti). Tabi hiç şeker ölçüm aleti görmemiştim. Ne olduğunu bilmiyordum. Ölçümü yaptı gitti. 1 dk sonra 4 kişi geldiler. Tekrar ölçüm yaptılar. Telaş başladı. “Ne oldu? Bir problem mi?” var dedim. Alette 701 yazıyordu.

Hemen çocuk endokrin olmadığı için bizi Mersin Çocuk Hastanesi’ne sevk ettiler. Yoğun bakıma yatışta kızıma 5 yerinden damar yolu açarken hiç tepki vermiyordu. Ben o zaman kızımı kaybettim heralde dedim. Eşimin sağ olsun desteği ile beklemeye başladık. Doktor bilgi için geldi. “Tablo beklediğimden daha kötü, şekeri yüksekliğine takılmayın. İnsülin ile onu toparlarız. Ama kan gazı çok düşük. 6,7 çıkmış. 6,8 ile çok hasta kaybettik. Yaşarsa da bir yerde hasar bırakmış olabilir.” dedi.

Bekleyiş ve geçmeyen saatler. Günler  derken 3 gün sonra bizi diyabet servisine sevk ettiler. Özel hastanedeki çocuk doktorunu mahkemeye verdik. Mahkemeyi bekliyoruz. Anne sütünü de kestiler. Ne yiyecek? Türlü ve çorba getirdiler. Mümkün mü? Daha bir yaşında. Patlıcan yedirecekmişiz? Diyetisyene yönledirdiler. İnanın anlatmaya gerek yok. Harflere yazık. Endokrin uzmanımız.  Yorum yok, anlayın. Bir yaşında bir diyabetli bebeğin beslenmesi hakkında kimse bilgi sahibi değil.

Eşim okulunu bıraktı. 16 aydır aylıksız izinde. Deneme yanılma yolu ile öğrendik herşeyi ve bir de Esra Hanım sağolsun. O’nun bloğu sayisinde diyabeti iyi yönetmeyi öğrendik. Diyabet özellikle de 1 yaşında yakalananlar için kolay desem yalan olur. Çok zor. Ama aşılabilir.

Şimdi 2,5 yaşında. Konuşmaya daha başlamadı. Aşırı su tüketiyor günde 5 lt civarı. 20-25 kez altı değişiyor. Çok hareketli atları çok seviyor, biz de onu…

Atilla Görünmez

4 6.510 görüntüleme

Kan Şekeri Yüksekken Yapılan Ek Dozun Etkisi

Kan şekerimiz yüksekken yapılan müdahaleler oldukça önemli. Bu sebeple de insülinlerin çalışma şekillerini de bilmek lazım.

Tip-1 diyabet tedavi protokolünüze göre hızlı etkili insülinlerden Apidra, Humalog ve Novorapid, uzun etkili insülinlerden ise Lantus ya da Levemir kullanıyorsanız aşağıdaki önerileri dikkate alabilirsiniz.

Şu anda kullandığımız hızlı etkili insülinler, Apidra, Humalog ve Novorapid, maksimum etkisine ortalama 90 dakika sonrasında ulaşır. Ancak insülini yaptıktan 30-90 dakika arasında ise yaptığımız kısa etkili insülin oldukça yoğun çalışır.

Örneğin kan şekeriniz, tokluk kan şekeri dışında, günün herhangi bir saatinde 250-300 mg/dL gibi bir aralıkta ise insülin duyarlılık faktörü yani İDF değerinize göre (İDF hakkında Hiperglisemi Esnasında Doğru Ek Doz İnsülin linkinden daha fazla bilgi alabilirsiniz.) kan şekerinizi ideal seviyeye düşürmek için ek doz insülin yapmanız gerekir

Hızlı etkili insülininizi yaptıktan sonra da kan şekerinizi yarım saatte bir kez ölçün. Ancak ilk yarım saatte ölçtünüz kan şekeriniz düşmüyor. İkinci yarım saatte de ölçtünüz yine düşmüyor. Panikleyip yeniden insülin yapmayın. Yukarıda bahsettiğim gibi insülinlerin çalışma prensiplerine göre beklemek en doğru yöntem. Ortalama 2 saat sonrasında yaptığınız ek dozun düşürme etkisini görme şansınız olacak.

Kan şekerimiz 250-300 mg/dL’dan daha da yüksekse yaptığımız ek doz insülinin düşürme süresi de uzun olabilir. Bunu da gözardı etmemek lazım.

1 525 görüntüleme

arkadasimdiyabet.com Yeni İçerikleri İle Yayında

Arkadaşım Diyabet web sitesi uzun zamandır bizlerin de takip ettiği, özellikle de diyabetli çocuklar ve aileleri için güvenilir bilgilere ulaşabildiğimiz bir web sitesidir.

Aynı zamanda Türkiye’de diyabetli çocuklar için her alanda emek yoğun çalışan ve oldukça inovatif projelere imza atan Prof Dr Şükrü Hatun’un ve ekibinin arkadasimdiyabet.com‘da etkisi önemlidir.

Bu arada Şimdi Diyabetle Arkadaş Olma Zamanı kitabı gibi çoğu e-kitabı da http://www.arkadasimdiyabet.com/ogreniyoruz/okuyarak-ogrenelim/e-kitaplar linkindeki indirip okuyabilirsiniz.

Şükrü Bey’in Mesajını Da Sizlerle Bu Vesile İle Paylaşmak İsterim

http://www.arkadasimdiyabet.com/ yeni içeriği ile yayında.

“Arkadaşım Diyabet”, diyabetli çocuk ve aileleri arasında iyileştirici bir paylaşım sağlamayı ve onların eğitimini, diyabetle “arkadaşlığı” ve çocuk diyabet ekiplerine destek olmayı amaçlıyor.

Paylaşalım; etkisi ve yararı artsın.

3 1.868 görüntüleme

Diyabet Önemli Bişi Değil Ki! Yemek Yerken Insülin Yapıyorsun Bi De Şekerine Bakıyorsun

“Çok yorgunum anne” dedi..  “Üşüttün galiba tatlım, biraz dinlenirsen geçer” dedim. Dudakları mor, elleri buz gibiydi. Aylardan Temmuz halbuki. Cayır cayır yanıyor ortalık.

Gezdirsek biraz keyfi yerine gelir. Hep öyle olurdu çünkü. Ne kadar hasta olsa da dışarıda koşup oynamak keyfini yerine getirirdi. Getirmedi. Kafasını koyacak yer arıyordu. Uykulu ve keyifsiz. Eve götürmek yerine teyzene gidelim dedim. Kuzeninle oynarsın. Sen bilirsin anne dedi..

Gittiğimiz gibi uyudu. Bir saat sonra eve gidelim evde yatarsın kızım dedim.. Ayakkabılarını giyerken şiddetli bir şekilde kustu.. Hemen hastaneye götürdük.

Doktor binlerce soru sordu. Kan tahlili yapalım dedi. “Üşüttü işte.” diyorum. “Ne olacak ki 7 yaşındaki çocuğa?”

Sonra bir anda telaşlandı herkes. Yoğun bakıma alıyoruz dediler. “Şeker” dediler. “Kızınız şeker hastası.”

Sonrası uğultu, bulanık. Dünya anlayamayacağım bir hızda dönerken etrafımda nefes alamıyorum. Konuşulanları duyamıyorum. Önümden geçiriyorlar yatakla. Baygın baygın açıyor gözlerini. Dua etmek istiyorum. Gelmiyor aklıma hiçbir dua.. Eşime sarılıyorum. Dua et. Ben bilmiyorum. Bildiklerimi de unuttum. Sen hepsini oku. Ne olur hemen oku. Alıp gidelim kızımızı…

Sabah olmuyor. Ağlıyor kolundaki kabloları gördükçe. Su vermiyorlar. Yalvarıyor “Anne su ver ne olur”.. O gece bin defa öldüm. Koynumda hızlı hızlı nefes alıp uykuya daldığında bin defa isyan ettim. Niye ya. Niye.. Kimseye bişey yapmadık biz. Niye.

Sabah gün ışırken hastane etrafında hem ağlayıp hiç durmadan “Herkes düzelmez diyor. Ben onlara değil sana inanıyorum. Ol dersen olur. İyleş dersen iyileşir. Senden istiyorum Allahım. Söz bir daha hiçbir şey istemeyeceğim. Ne olur iyileşsin” dedim. Milyonlarca kez tekrar ettim bu cümleleri..  Olmadı..

13 gün sonra çıktık hastaneden. Eve gidecek olmanın mutluluğu, ya düzgün bakamazsam diye korkularım.. Hepsi birlikte başladık yeni hayatımıza..

7 yaşındaki kızımın karşısında dünyanın en iyi tiyatrocularına taş çıkaracak bir performansla anlatırken yeni “sağlıklı hayatımızı” onu uyuttuktan sonra yüzümü yastığa gömüp attığım çığlıkları hatırlıyorum.

Mutfağı kimya laboratuarına çevirip, karbonhidrat insülin ayarlamalarını yaptığımı, bulduğum her kaynağı okuyup sevdiği herşeyi onun yiyebileceği şekilde pişirebilmek için yaptığım denemeleri..

Okula onunla gidip bütün arkadaşlarının önünde insülin yaparak ne kadar cesur bir kız olduğunu anlattığımda yüzündeki o gururlu ifadeleri hatırlıyorum.. Erkek öğrenciler korku dolu gözlerle bakarken onlarla dalga geçtiğini. ” Hiç acımıyor ki, ne kadar korkaksınız” demesini..

1,5 yıl oldu. Hayat çok garip. Bir gecede herşey alt üst oluyor. Şems’ in dediği doğrudur belki, “Ne biliyorsunuz altının üstünden güzel olmadığını”.. Belki mucize beklerken çoktan gerçekleşmişti. Belki başka bir illetten koruyordu kızımı..

Zor mu? Çok zor.. Ama sımsıkı tuttum ellerinden. Kendi ile barışık, mutlu bir çocukluk yaşaması için ne gerekiyorsa yapıyorum. “Diyabet önemli bişi değil ki, yemek yerken insülin yapıyorsun bi de şekerine bakıyorsun. Bunda bişi yok ki diyor” Bunu duydukça şükrediyorum. Mucize sadece iyileşmesi değilmiş diyorum. Mucize 7 yaşındaki bir çocuğa bunu taşıyabileceği kadar sağlam bir yürek vermesiymiş aynı zamanda..

Sağlıkla kalın..

Şeyda Timurkaan

Siz de hikayenizi yazmak isterseniz https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLScYOpdhGSafTw3f9nCzt9jtk-VXwDWHs0CRHZTHRuV-RpQlVA/viewform linkindeki formu doldurup bizimle paylaşabilirsiniz.

2 1.538 görüntüleme

Bu Yüzden Diyabetli Çocuklar ÖZEL’dir

Merhaba,

Benim de yeğenime bir ay önce tip-1 diyabet tanısı konuldu.

Çok uzun ve sabır isteyen bir yol. Allah tüm çocuklarımızın yardımcısı olsun, hepsini korusun.

9 Şubat’tan bugüne kadar yaşadıklarımızı yazmama sayfalar yetmez. Abdülkerim’in yoğun bakımdan çıktığı gün, 10 Şubat Akşamı yazdığım duygularımı paylaşmak istiyorum.

6 yaşında bir çocuk düşünün! Daha oynamadığı birçok oyuncak, yapamadığı bir çok yaramazlık varken kendi vücudunu yönetmek zorunda olan bir çocuk! Onların dünyasında pamuk şekere, çikolataya, bonibona yer yoktur. Hayatları hep planlı olmak zorundadır. “Tedavi”nin ne anlama geldiğini bilmezler ama kendi vücutlarını kendileri tedavi etmeyi öğrenirler küçük yaşta. Parmak uçları hep iğne izleriyle doludur.

İğneden ödleri kopar ama kendi iğnelerini kendileri yaparlar! Canları çok yanar ama her seferinde “Acımadı ki!” diye sevdiklerini teselli etmeye çalışırlar! Öyle istedikleri herşeyi yiyemezler…

Ve önemlisi de kendilerine uzatılan her ikramı kabul edemezler!

Bu yüzden diyabetli çocuklar ÖZEL’dir.

Merve Kütük

Siz de hikayenizi yazmak isterseniz https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLScYOpdhGSafTw3f9nCzt9jtk-VXwDWHs0CRHZTHRuV-RpQlVA/viewform linkindeki formu doldurup bizimle paylaşabilirsiniz.